بررسی متن شناختی روایت النساء عی و عورة / زهر رجبیان

نوع مقاله: علمی پژوهشی

چکیده

روایاتی مشتمل بر عبارت «النِّسَاءُ عَیٌ‏ وَ عَوْرَةٌ، فَاسْتُرُوا الْعَوْرَاتِ بِالْبُیُوتِ، وَ اسْتُرُوا الْعِیَّ بِالسُّکُوتِ» در منابع روایی شیعه نقل شده است. از آن‏جا که مفاد حدیث بر اساس برداشت رایج مفسران، می‏‏‏تواند نقش مؤثری در ترسیم جایگاه فرودستانه و نادیده گرفتن زنان در عرصه‏‏‏های مهم زندگی داشته باشد، بازپژوهی و بررسی مفاد آن، اهمیت ویژه می‏‏‏یابد و از آن رو که این روایت دارای حداقل یک سند معتبر است، تحقیق حاضر تنها به مباحث دلالی حدیث شریف پرداخته, نتیجه‏‏ می‏گیرد که این گزاره با انگیزه حمایت از زنان و با هدف برحذر داشتن مردان از پرخاش‏گری و خشونت در گفت‏وگوی با زنان صادر شده و معنای حدیث آن است که مردان در مقابل کم‏زبانی و عجز زنان در دفاع کلامی از خود، سکوت کنند و جدال و پرخاش‏گری نداشته باشند و به دلیل آن که زنان از سویی مورد کنجکاوی و طمع قرار داشته و از سوی دیگر، آسیب‏‏‏پذیر هستند، بهتر است در غیر مواردی که برای خروج آنان ترجیحی وجود دارد، در خانه‏‏‏ها - که مناسب‏‏‏ترین مکان برای تأمین امنیت و محفوظ ماندن آنان از آسیب‏‏‏های احتمالی است - بمانند.
 

کلیدواژه‌ها