تحلیل و تعریفی نو از تقریر، بر اساس روایات آن

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسنده

دانشیار دانشگاه شیراز

چکیده

بر اساس برداشت و تلقی مشهور، تقریر آن است که «در حضور معصوم7 کاری انجام گیرد و مورد انکار او واقع نشود، به گونه‌ای که بتوان سکوت او را دلیل بر تأیید آن دانست.»
این تعریف، جامع و دربرگیرنده همه مصادیق تقریر نیست و صحیح آن است که در تعریف آن گفته شود: «هرگونه تثبیت، تأیید و امضای عمل یا گفتار اشخاص توسط معصوم7 از هر طریق ممکن.»
برخلاف تعریف نخست که تنها بر یک قسم تقریر منطبق است، این تعریف، همه اقسام آن را در بر می‌گیرد. ارائة این اقسام و استخراج نمونه‌های آنها از متون روایی، به تبیین جایگاه و اهمیت تقریر کمک می‌کند.
 

کلیدواژه‌ها