یکی از مهمترین روایات قاعدهساز، روایت «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا» درباره کتابهای بنیفضال است که از امام حسن عسکری7 نقل شده است. این روایت از گذشته محل مناقشه بوده و برداشتها و استدلالهای مختلف و گاه متناقضی درباره این روایت مطرح شده است. برداشتهایی چون: وجوب رجوع به راویان حدیث، تقلید از میت، توثیق عام، عدم اشتراط ایمان در وثاقت راوی و غیره. نگارندگان در این مقاله درصدند ضمن بیان دیدگاههای مختلف درباره قلمرو محتوایی «خذوا بما رووا»، با شیوهای توصیفی- تحلیلی محتوای روایت را مطالعه کرده و صحت یا سقم برداشتها و استدلالهای متنوع را تبیین نمایند. مقاله حاضر به این نتیجه رسیده است که علت اصلی اختلافات عالمان در تفسیر روایت، معنای دو فعل «رووا» و «رأوا» است. در این روایت «رووا» به معنای ظاهری خود حمل میشود و تنها اشاره به نقل روایت دارد. «رأوا» نیز به معنای اجتهاد و نظر شخصی بنیفضال است. بر همین اساس، برخی از برداشتها صحیح و بقیه نادرست است.
روحی برندق، کاووس و صفاریان همدانی، علیرضا. (1398). تحلیل قلمرو محتوایی قاعده «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا». فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24(1)، 3–27.
MLA
روحی برندق، کاووس، و صفاریان همدانی، علیرضا. "تحلیل قلمرو محتوایی قاعده «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا»"، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24، 1، 1398، 3–27.
HARVARD
روحی برندق، کاووس، و صفاریان همدانی، علیرضا. (1398). 'تحلیل قلمرو محتوایی قاعده «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا»'، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24(1), pp. 3–27.
CHICAGO
روحی برندق، کاووس و صفاریان همدانی، علیرضا، "تحلیل قلمرو محتوایی قاعده «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا»." فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24 1 (1398): 3–27,
VANCOUVER
روحی برندق کاووس، صفاریان همدانی علیرضا. تحلیل قلمرو محتوایی قاعده «خذوا بما رووا و ذروا ما رأوا». علوم حدیث. 1398;24(1):3–27.
