یکی از راههای فهم متن روایات، بررسیهای زبان شناسانه از متون روایی است؛ به عنوان نمونه در منابع روایی مسلمانان روایتی با این مضمون آمده است که «لاتمنعوا نساءکم المساجد و بیوتهن خیر لهن». پدید آورنده این متن راویای مورد اعتماد است؛ اما راویان بعد از وی - که خارج از حوزه متن و خارج از محیط پدیدآورنده متن بودهاند - همه عبارات را در قالب یک گزاره خبری و واحد دستور زبانی و بدون اطّلاعات موقعیتی متن برای رسیدن به مصداق صحیح آن، نقل نمودهاند. توجه به زمان، مکان، حالات گوینده، نوع تعبیر و لحن گفتار - که از مختصات فهم در زبانشناسی است - در این متن مفقود است؛ اما نسلهای بعدی برای فهم مدلول ظاهری این روایت و فارغ از موقعیت برون زبانی متن، به کثرت نقل آن بسنده کرده و آن را روایتی درحوزه تفسیر عدم خروج زنان از خانه قرار دادهاند.
ریعان، معصومه. (1398). بسط متن و روشهای ارائه مطلب در گفتمان شفاهی (تحلیلی زبانشناسی بر روایت «و بیوتهنّ خیر لهنّ»). فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24(2)، 169–183.
MLA
ریعان، معصومه. "بسط متن و روشهای ارائه مطلب در گفتمان شفاهی (تحلیلی زبانشناسی بر روایت «و بیوتهنّ خیر لهنّ»)"، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24، 2، 1398، 169–183.
HARVARD
ریعان، معصومه. (1398). 'بسط متن و روشهای ارائه مطلب در گفتمان شفاهی (تحلیلی زبانشناسی بر روایت «و بیوتهنّ خیر لهنّ»)'، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24(2), pp. 169–183.
CHICAGO
ریعان، معصومه، "بسط متن و روشهای ارائه مطلب در گفتمان شفاهی (تحلیلی زبانشناسی بر روایت «و بیوتهنّ خیر لهنّ»)." فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 24 2 (1398): 169–183,
VANCOUVER
ریعان معصومه. بسط متن و روشهای ارائه مطلب در گفتمان شفاهی (تحلیلی زبانشناسی بر روایت «و بیوتهنّ خیر لهنّ»). علوم حدیث. 1398;24(2):169–183.