2
دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده اصول الدین قم
چکیده
حدیث «النّاسُ عَبِیدٌ لَنا…» از جمله روایاتی است که توسط امام رضا7 به منظور مقابله با انحراف عقاید بیان گردیده و پژوهش حاضر درصدد است با روش تحلیلی- توصیفی به بررسی سندی و محتوایی آن بپردازد. در ابتدا، افراد موجود در اسنادِ حدیث، بررسی رجالی شدهاند؛ سپس با تاکید بر اختلاف در معنای واژه «عبید» و شرایط سیاسی و اجتماعی دوران امام رضا7، دو رویکرد «نگرش خداانگارانه به امامان:» و «نگرش تحقیرگرایانه» به عنوان اهدافی که حضرت درصدد نفی آنها بوده، ترسیم و تبیین شدهاند. در انتها نیز تبیین صحیح حدیث در قالب «نگرش واسطه هدایت بودن امامان:» ارائه شده است که بر اساس آن، از آنجا که در تفکر شیعی، امامان: پس از پیامبران: عهدهدار هدایت موجودات هستند و جهت ایفای این نقش خطیر از موهبت الهی «عصمت» بهرهمند شدهاند، تبعیت از ایشان واجب خواهد بود.
دیاری بیدگلی، محمدتقی و خانی مقدم، مهیار. (1393). از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند. فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 19(71)، 53–80.
MLA
دیاری بیدگلی، محمدتقی، و خانی مقدم، مهیار. "از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند"، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 19، 71، 1393، 53–80.
HARVARD
دیاری بیدگلی، محمدتقی، و خانی مقدم، مهیار. (1393). 'از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند'، فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 19(71), pp. 53–80.
CHICAGO
دیاری بیدگلی، محمدتقی و خانی مقدم، مهیار، "از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند." فصلنامه علمی علوم حدیث
Ulum-i Hadth، 19 71 (1393): 53–80,
VANCOUVER
دیاری بیدگلی محمدتقی، خانی مقدم مهیار. از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند. علوم حدیث. 1393;19(71):53–80.